Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009
σκάλα προς το πουθενά
by
pause
at
16:12
7
comments
Labels: cyprus
pacha mama

Αλλά...
Μας έχουν διδάξει για καλά το ανίερο του έρωτα,
Το βρώμικο της πουτάνας και της προίκας,
Το πρόστυχο του γυμνού και του συνοικεσίου
Επιδεικτικά, μας κρέμονται τα ματωμένα σεντόνια της παρθενιάς απ’ το μπαλκόνι·
Λογιστικά μα-ραίνονται τα ροδοπέταλα στα σκαλιά της εκκλησιάς
Τα άσπρα δεν κρύβουν το μαύρο πέπλο του συμβιβασμού,
Ούτε το πικραμένο χείλος της γηρασμένης συντροφικότητας.
Μέχρι εχτές τα κοίταγα αυτά,
Δασκαλεμένος καλά από γενιές και εξώφυλλα εφημερίδων
Σε λίστες νυφών,
Σε αγγελίες νυφικών,
Τυπολογίες παντρειάς
Ορθο-λογιστικές.
Μα απόψε...
Δεν σ’ έχω ερωτευτεί
Πάνω στα χνάρια των προγόνων μου
Και το παστρίκιο μιας τσατσάς.
Απόψε...
Σ’ έχω ερωτευτεί,
Γιατί μυρίζεις χώμα,
Γυναίκα,
Θηλυκό
Και Μάνα-Γη.
by
a.brakatsoulas
at
13:45
9
comments
Labels: bolivia, latin america, poem, poetry, titicaca, γαμέω
Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2009
Against the Exotic: Senegalese Pop Hits
PS. Sorry gia to video quality!
A bit on the backstory:
Τα video μου τα έστειλε ένας πρώην μαθητής μου από τη Σενεγάλη.
Mbalax (μμπάλαχ), εμπνευσμένο από το ομώνυμο κρουστό, είναι και το όνομα του συγκεκριμένου μουσικόυ είδους της Σενεγάλης που συνδυάζει παραδοσιακό drum ensemble με ηλεκτρονικούς ήχους. To Mbalax σαν μουσικό είδος δημιουργήθηκε το 1970, όταν ο Youssou NDour πρόσθεσε τα παραδοσιακά κρουστά στην τότε Pop μουσική της Σενεγάλης: την Afro-Cuban salsa, jazz, funk, rock και French pop. Η κίνησή του ήταν επηρεασμένη από την πολιτική και ιδεολογική σκηνή πολλών ανεξάρτητων χωρών της Αφρικής του 1960-1970 που προωθούσαν την επιστροφή στην παράδοση, μεταξύ άλλων επειδή το παραδοσιακό, και 'Αφρικάνικο' ως γνωστόν 'πουλάει' στην Ευρώπη.
Παρόλα αυτά, οι Σενεγαλέζοι μουσικοί σήμερα που θέλουν να ακούγονται διεθνώς, κυκλοφορούν τους δίσκους τους σε δυο versions με διαφορετική ενορχήστρωση για τους Σενεγαλέζους και άλλη για Ευρώπη, Αμερική και Ιαπωνία. Το ΄Ευρωπαικό΄ λέγεται 'accoustic' επειδή όπως πιστεύουν: οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν και πολύ κρουστό...
Αυτά για το self- και other- exoticism, που επιμένει στην 'παράδοση' και που συνεχίζει να γοητεύει, να πουλάει και να καταναλώνει...
Το παρακάτω video είναι κυρίως για local κοινό (Urban African City, Western dresscode)
by
Xana
at
10:59
2
comments
Labels: exotic, Mbalax, Senegalese music, West African Pop
Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009
Short Presentation of myself
Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας,
είμαι η νέα κοντριμπιούτορ "έκπληξη" και ελπίζω να σας βρίσκω όλους καλά στην υγεία σας. Μου πήρε αρκετό καιρό για να κάνω το βήμα και να συνεισφέρω στο arxedia για πολλούς λόγους. Οι λόγοι αυτοί δεν κρύβουν κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καμία αντίρρηση ως προς το περιεχόμενο ή τον τρόπο λειτουργίας του μπλογκ, τις δυνητικές κοινότητες εν γένει, καμία θεωρία συνομωσίας, κανένα ιδεολογικό ή άλλο υπόβαθρο. Οι λόγοι αυτοί είναι βαρετοί και σαν τέτοιοι θα παραμείνουν μυστικοί σε εσάς.
Δεν είμαι όμως εδώ για να απολογηθώ αλλά για να συστηθώ. Παρότι κοριτσάκι με ενδιαφέρουν κάποια πολύ μπανάλ θέματα όπως το μέλλον της εργασίας και η πολιτική. Φυσικά γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλά κοριτσάκια που τα ενδιαφέρουν τα συγκεκριμένα ζητήματα και έχουν πολύ πιο βαθιά γνώση των αντικειμένων αυτών από εμένα. Το λέω αυτό γιατί δεν επιδιώκω καμιά μορφή πρωτίου (παιδικά τραύματα) και αποκλειστικότητας. Πέρα από αυτά με ενδιαφέρουν τα συμμετοχικά πρότζεκτς, η διαδραστική τέχνη- κάνω κάποιες απόπειρες τελευταία αλλά δεν το χω ακόμα..- η μουσική, τα ταξίδια και γενικά πράγματα που ενδιαφέρουν τους πάντες εδώ μέσα. Τα επιμέρους στοιχεία του χαρακτήρα μου θα τα ανακαλύψετε μόνοι σας, δεν νομίζω να έχει ενδιαφέρον να σας τα αποκαλύψω τώρα. Το όνομα μου είναι εμπνευσμένο από τη μεγάλη μου αγάπη για τον ύπνο αλλά και από μια τάση αναβλητικότητας που έχω κληρονομήσει από τη μεριά του μπαμπά.
Για να μην κουράσω λοιπόν.. έρχομαι με καλές προθέσεις και χαίρομαι που σας βρήκα.
Σας φιλώ
sleep on it
by
sleep on it
at
18:32
14
comments
Labels: καλησπέρα
Αυτή κοιτάει τον τίτλο
Όλα θα πάνε καλά, το υπόσχομαι.
by
Tic Tac
at
14:00
2
comments
Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009
el ritmo africano

Την έλεγαν Πίλι...αλλά οι φίλοι την φώναζαν Πιλίτα. Όμως τελικά δεν είχε σημασία το όνομα. Τα μάτια της ήταν κάτι παραπάνω από μεγάλα και εκφραστικά, για να έχει σημασία το όνομα. Στην κρύα αίθουσα του ex carcel, τα τύμπανα ηχούσαν κάτι παραπάνω από δυνατά. Κοντόσωμες χιλιάνες έπλεκαν περίεργες συνδέσεις με τη γης. Μα τα μάτια της ήταν κάτι παραπάνω από μεγάλα και εκφραστικά, για να έχει σημασία...
by
a.brakatsoulas
at
12:45
5
comments
Labels: african dance, chile, latin america, pilita, valparaiso
Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009
Δευτέρα, 09 Νοεμβρίου 2009
The Berlin Reunion
3-4/10/2009
09/11/89
10/11/89
by
Chaca-Khan
at
13:45
2
comments
Labels: documentary, griots, moments of history, MUST-SEEN
..διακόπτες off
by
idealhsths
at
02:55
1 comments
Labels: κλείνω τα μάτια μου και ακούω, μουσική, πιο πολύ, πρόσφατο μέλλον, χειμώνας. πιο πολύ
Τετάρτη, 04 Νοεμβρίου 2009
Cities - Climate change and more
and... livingclimatechange.com
Recommended from the site
1. Travel for Travel's Sake no more
δύο βίντεο με δύο σενάρια για το πως θα μπορούμε να ταξιδεύουμε...
ένα αν έχουμε πετύχει τους στόχους σχετικά με τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και ένα αν όχι...
2. Chinese Harmony Cities
by
pause
at
20:46
2
comments
Labels: city, climate change
Τρίτη, 03 Νοεμβρίου 2009
δεν μπορώ να τα κρατώ άλλο μέσα μου





Τανγκα-νίκα...
Μακρύτερη λίμνη στον κόσμο, 2η μεγαλύτερη σε βάθος, 6η μεγαλύτερη με εμβαδό,
Φυσικό σύνορο για 5 χώρες στο κέντρο της Αφρικής,
Μέσο μεταφοράς και διακίνησης,
Πηγή τροφής για τους ανθρώπους,
Πηγή ζωής για ζώα και φυτά,
Και στις όχθες του, τόπος συνάντησης του πιο θρυλικού ζευγαριού εξερευνητών στην ιστορία της ανθρωπότητας: «Dr Livingstone, I suppose».
Στο πάρκο Jane Goodal οι μπαμπουίνοι είναι εύκολη λεία. Σίγουρα το ίδιο λένε και εκείνοι για εσένα…ειδικά αν κάνεις τη βλακεία και κουβαλάς μαζί σου κάτι με χρώμα κίτρινο. Οι μπάσταρδοι οι χιμπατζήδες, όμως, είναι άτιμα ζώα. Μπορεί να σου θυμίζουν εκείνες τις τηλεοπτικές σειρές της δεκαετίας του ’80 με τους χιμπατζήδες που έπαιζαν ανθρωπόμορφα ρολάκια, αλλά είναι τελικά άτιμα ζώα.
Πόλεμος. Οι χιμπατζήδες γουστάρουν τον πόλεμο. Για τον πόλεμο. Και όχι για την τροφή, στέγη, εδαφικότητα ή επικράτεια. Πόλεμος για τον πόλεμο. Αγέλες βουτούν από το ένα κλαδί στο άλλο, αλαλιάζουν και φωνάζουν και ακούγονται σε όλη τη ζούγκλα. Περικυκλωμένος από άγρια ζώα, φίδια, γουστέρες, αράχνες τεράστιες, σκορπιούς και κάτι γλοιώδεις βδέλλες μέσα σε βρομόνερα, ανέβα κατέβα, ψάχνω τους μπάσταρδους χιμπατζήδες μέσα στο τεράστιο πάρκο. Μα αυτοί έχουν πάει για πόλεμο.
Σαν άλλη Λυσιστράτη νιώθω που ψάχνει αρσενικά, για να κάνει σεξ. Με τέτοιο πάθος αναζητώ τους χιμπατζήδες. Και σκέφτομαι...make love, not war. Κοινώς, παράτα τη δουλειά...άσε την καριέρα στην άκρη...το ακριβό αυτοκίνητο δεν θα σε κάνει πιο άντρα...ούτε θα μεγαλώσει το μόριό σου...φύγε για την εξοχή, χωρίς φουσκωτό και φουσκωτούς...μείνε νηστικός, κυνήγα...στην αρχή συνομήλικες και μετά πιο πιτσιρίκες…έπειτα ρίξε το στους πιθήκους και κατάλαβε ότι και αυτοί στα ίδια σκατά σε οδηγούν...γιατί από το ίδιο σόι δεν είστε τελικά; Τζάμπα τον έλεγαν Ζούγκλα τον παππού σου;
Breaking news...εξεγερμένοι χιμπατζήδες, αναθρεμμένοι με μπανάνες τουριστών και στοργή από την Jane Goodal την πέφτουν σε άλλη αγέλη χιμπατζήδων ένα χιλιόμετρο πιο κάτω…
Δεν κατάφερα ποτέ να τους δω από κοντά. The only thing I got was some lousy photos from the lake...δε λέω, είναι υπέροχη η λίμνη, αλλά θα έκανα σίγουρα περισσότερη εντύπωση, αν είχα και μία φωτογραφία να φαίνομαι αγκαλιά με ένα χιμπατζή...
Πάρκο Jane Goodal
Τανγκανίκα
by
a.brakatsoulas
at
17:03
7
comments
Labels: αφρική, πάρκο jane goodal, τανζανία, ταξίδια
Δευτέρα, 02 Νοεμβρίου 2009
Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009
Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009
C O S M O S
WHO is Carl Sagan?
WHAT is "Cosmos"?
HOW does it look like?
WHERE can i find it? *
by
Chaca-Khan
at
22:39
6
comments
Labels: δώρο για φίλους, μα καλά πώς δεν είχα σκεφτεί αυτήν την ετικέτα νωρίτερα
Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009
αν με κράξει ανώνυμος και για αυτό το ποστ...
...Η αφθονία δεν εδραιώνεται σε ένα κράτος, όταν τα νομίσματα είναι πολυάριθμα και οι τιμές ψηλές, αλλά όταν τα νομίσματα βρίσκονται σε στάδιο ανάπτυξης που επιτρέπει να υποστηρίζουμε μισθούς, χωρίς να υψώνουμε τις τιμές. Τότε ο πληθυσμός αυξάνεται κανονικά, η εργασία αποδίδει πάντα περισσότερο, οι τιμές δεν αυξάνουν σε σχέση με αυτές που ισχύουν στο εξωτερικό...
...Έτσι εξηγείται η ισπανική συμφορά. Η εξόρυξη μετάλλων από τη Λατινική Αμερική αύξησε το νόμισμα και τις τιμές, αλλά η βιομηχανία, η γεωργία και ο πληθυσμός δεν αναπτύχθηκαν ανάλογα. Το χρυσάφι αγόρασε προϊόντα, προώθησε βιοτεχνίες, πλούτισε καλλιεργητές και άφησε την Ισπανία πιο άθλια από ποτέ. Το χρυσάφι ευνόησε την πολυτέλεια, δεν ήρθε για να αυξήσει τους εργάτες και την ποσότητα των προϊόντων της, πριν αυξήσει τις τιμές, όπως έκανε η Αγγλία...
(μισέλ φουκώ, οι λέξεις και τα πράγματα, 265επ)
...
είναι και αυτό μία θεωρία για το πως έρχεται εντός ολίγων χρόνων και η ελληνική συμφορά, αν δεν προσέξουμε, δεν δράσουμε εγκαίρως ή αν δε μας σώσουν οι εταίροι (με το ανάλογο αντάλλαγμα βεβαίως εε;)
by
a.brakatsoulas
at
16:59
3
comments
Labels: economy, theories, οικονομία, που να το βρω το ευρώ;, φουκώ
Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009
ε-2
To αιδοίο είναι το ανθρώπινο όργανο με τη περισσότερη μεταφυσική φιλολογία γύρω του, όντας παράλληλα αυτό που (από τότε που συνειδητοποιήθηκε η ολοκληρωμένη συμβολή του) λατρεύτηκε περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο. Ο διττός του προορισμός, να προσφέρει ηδονή και να δημιουργεί ζωή, το κατέστησε ένα μυστηριώδες, σκοτεινό, διακριτικό και χθόνιο αντικείμενο λατρείας για τους πολιτισμούς του παρελθόντος. Η ίδια η φυσιολογία του ενισχύει τις απόψεις αυτές, ακόμα και σήμερα, που η επιστήμη το ‘χει – όπως και άλλα - εκτενώς αναλύσει. Γιατί όμως το αιδοίο προκαλεί τόσο δέος;
Στα αγγλικά η λέξη «αιδοίο» είναι “vulva” και προέρχεται από το Λατινικό “volva” ή “vulva” που σημαίνει «μήτρα».
Το ρήμα από το οποίο έρχεται το “vovla” είναι το “volvere” δηλαδή «τυλίγω». Η σχέση φυσικής και ετυμολογίας είναι πρόδηλη.
Κατά τη γέννηση του θηλυκού, δύο τουλάχιστον σημεία του σώματός του είναι αναλογικά μεγαλύτερα από το υπόλοιπο σώμα και θα παραμείνουν σχεδόν σε αυτό το μέγεθος (δηλ. Θα μεγαλώσουν εμφανώς δυσανάλογα) στην υπόλοιπη ζωή του. Το ένα είναι τα αυτιά. Το άλλο είναι το αιδοίο.
Οι απαρχή των θρησκειών βρίσκεται κάπου γύρω από το μυστήριο που αποπνέει αυτό το όργανο. Ήταν λατρείες του γυναικείου φύλου, του κύκλου της ζωής, του αιδοίου ώσπου ήρθαν οι γνωστές μονοθεϊστικές θρησκείες και προώθησαν το πατριαρχικό μοντέλο. Από τότε το αιδοίο φορτώθηκε με πολλά κουσούρια. Ήταν ανίερο, μιαρό, πρόστυχο, εκφοβιστικό, μα πάν’ απ’ όλα κατώτερο. Μέσα απ’ τους αιώνες, αυτό οδήγησε τις γυναίκες σε μια στάση απέναντι στο αιδοίο τους που διακρίνεται από ενοχή. Δε μιλώ απλά για πολλές γυναίκες, όσες ας πούμε πάσχουν από κατάθλιψη. Εννοώ τη συντριπτική πλειοψηφία αυτών που μεγάλωσαν στις κοινωνίες δυτικού τύπου, στις ισλαμικές χώρες, των εβραίων κλ. Όπως το ανδρικό φύλο ταυτίζει το πέος με την ισχύ και την υπερηφάνεια, έτσι το γυναικείο διακρίνεται από ψυχολογική συστολή.
Έχοντας αυτά φυτεμένα βαθιά στο κεφάλι μου, φαντάζεστε πόσο εξεπλάγην όταν σε ένα καφενείο είδα ένα καδράκι με το ρητό:
«Το μουνί και το μπουκάλι, μ’ έφεραν σ’ αυτό το χάλι.»
Πίσω στο 2004 όταν αυτό συνέβη, ήταν η πρώτη γνήσια αναφορά στο δημόσιο χώρο της λέξης «μουνί» για μένα. Δεν αναφέρομαι σε άλλες περιπτώσεις που έχουμε όλοι δει τη λέξη γραμμένη στους τοίχους ή στο γήπεδο. Αυτή η αναφορά διαφέρει ποιοτικά. Στο καφενείο έστεκε και την άλλη μέρα, δεν προσέβαλε κανέναν και κυρίως, ενώ – προφανώς – αναφερόταν σε ένα συγκεκριμένο «μουνί», ήταν ανώνυμο. Καλούσε τον καθένα να ταυτιστεί ή όχι, ανεξαρτήτως φύλου, με τη φράση.
Θεώρησα αμέσως ότι η παρουσία του κάδρου εκεί έσπαγε μέσα μου ένα ταμπού. Με απελευθέρωνε ανεξάρτητα αν συναισθανόμουν ή όχι. Επιτέλους κάποιος αναφερόταν με έναν τίμιο τρόπο σε αυτό το όργανο. Ακομπλεξάριστα και με ειλικρίνεια. Όχι μαρκετινίστικα. Και συνέχισα να πίνω.
(Δεν μου αρέσει καθόλου το ύφος που μου βγήκε τελικά το ποστ αλλά ήδη με έχει ταλαιπωρήσει πολύ. Χέσε το "ακαδημαϊκό" στυλ. Μείνε στη ουσία.)
by
Tic Tac
at
19:37
20
comments
Labels: τί είναι ο άνθρωπος
στο βούρκο της αγγλίας
Αν είσαι τυχερός ή έξυπνος και το αντιληφθείς,
Αν δεν έχεις πνιγεί ήδη μέσα στα σκατά και σου είναι έτσι πλέον αδύνατο να αναδυθείς,
Αν ίσως έχεις καταφέρει να ξεφύγεις και επιλέξεις τη ζωή,
Αν έχεις καταφέρει να μη συμμετέχεις και εσύ στην ποντικοδρομία,
Αν δεν ξύπνησες μία μέρα να δεις ότι άφησες πίσω σου δέκα χρόνια,
Αν κατάφερες να φύγεις για άλλες παραλίες...φωτεινές,
Τότε δεν είσαι φυλακισμένος στο βούρκο της Αγγλίας,
Είσαι ακόμα ζωντανός
Και μπορείς ακόμη να ελπίζεις...
by
a.brakatsoulas
at
15:31
16
comments
Labels: αγγλία, βούρκος, τί μας λες τώρα ρε φίλε, φωτογραφία
Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009
the Golden Record
- briefly -
The Voyager Golden Record is a phonograph record included in the two Voyager spacecraft launched in 1977. It contains sounds and images selected to portray the diversity of life and culture on Earth. It is intended for any intelligent extraterrestrial life form, or far future humans, that may find it.
Voyager 1 was launched in 1977, passed the orbit of Pluto in 1990, and left the solar system (in the sense of passing the termination shock) in November 2004. It is now in empty space. In about 40,000 years, it and Voyager 2 will each come to within about 1.7 light-years of two separate stars: Voyager 1 will have approached star AC+79 3888, located in the constellation Ophiuchus; and Voyager 2 will have approached star Ross 248, located in the constellation of Andromeda.
In May 2005, Voyager 1 was 14 billion km from the Sun and traveling at a speed of 3.5 AU per year (approximately 61,000 km/h, or 38,000 mph) while Voyager 2 is about 10.5 billion km away and moving at about 3.13 AU per year (approximately 53,000 km/h, or 33,000 mph).
Voyager 1 has entered the heliosheath, the region beyond the termination shock. The termination shock is where the solar wind, a thin stream of electrically charged gas blowing continuously outward from the Sun, is slowed by pressure from gas between the stars. At the termination shock, the solar wind slows abruptly from its average speed of 300 to 700 km per second (700,000–1,500,000 miles per hour) and becomes denser and hotter.
As of 2008, the Voyager spacecraft became the third and fourth human artifacts to escape entirely from the solar system. Pioneers 10 and 11, which were launched in 1972 and 1973 and preceded Voyager in outstripping the gravitational attraction of the Sun, both carried small metal plaques identifying their time and place of origin for the benefit of any other spacefarers that might find them in the distant future.
With this example before them, NASA placed a more comprehensive (and eclectic) message aboard Voyager 1 and 2 — a kind of time capsule, intended to communicate a story of our world to extraterrestrials.
| “ | This is a present from a small, distant world, a token of our sounds, our science, our images, our music, our thoughts and our feelings. We are attempting to survive our time so we may live into yours. |

The record is constructed of gold-plated copper. There is an ultra-pure sample of the isotope uranium-238 electroplated on the record's cover. Uranium-238 has a half-life of 4.51 billion years. It is possible that a civilization that encounters the record will be able to use the ratio of remaining uranium to daughter elements to determine the age of the record.
- the 115 images-
The contents of the record were 115 images and a variety of natural sounds, such as those made by surf, wind, and thunder, and animal sounds, including the songs of birds and whales. To this they added musical selections from different cultures and eras, spoken greetings in fifty-five languages, and printed messages from President Jimmy Carter and U.N. Secretary-General Kurt Waldheim. The 115 images are encoded in analogue form. The remainder of the record is audio, designed to be played at 16⅔ revolutions per minute.
As the probes are extremely small compared to the vastness of interstellar space, it is extraordinarily unlikely that they will ever be accidentally encountered. If they are ever found by an alien species, it will most likely be far in the future, and thus the record is best seen as a time capsule or a symbolic statement rather than a serious attempt to communicate with extraterrestrial life.
by
Chaca-Khan
at
19:20
2
comments
Labels: audio trip, extrafuckinterrestrial, sounds of earth
Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009
Μ.Αναγνωστάκης ' Απόφαση
Είστε υπέρ η κατά;
Έστω απαντήστε μ’ ένα ναι ή μ’ ένα όχι.
Το έχετε το πρόβλημα σκεφτεί
Πιστεύω ασφαλώς πως σας βασάνισε
Τα πάντα βασανίζουν στη ζωή
Παιδιά γυναίκες έντομα
Βλαβερά φυτά χαμένες ώρες
Δύσκολα πάθη χαλασμένα δόντια
Μέτρια φιλμ. Κι αυτό σας βασάνισε ασφαλώς.
Μιλάτε υπεύθυνα λοιπόν. Έστω με ναι ή όχι.
Σ’ εσάς ανήκει η απόφαση.
Δε σας ζητούμε φυσικά να πάψετε
Τις ασχολίες σας να διακόψτε τη ζωή σας
Τις προσφιλείς εφημερίδες σας τις συζητήσεις
Στο κουρείο τις Κυριακές σας στα γήπεδα.
Μια λέξη μόνο. Εμπρός λοιπόν:
Είστε υπέρ ή κατά;
Σκεφθείτε το καλά. Θα περιμένω.
by
a.brakatsoulas
at
13:45
8
comments
Labels: poetry, άκου εκεί δεν πιστεύει ότι δεν έχουμε ετικέτα ποίηση, ποίηση




























